VK Koekelare

woordje van de voorzitter - historiek - ligging

Woordje van de voorzitter

Tja...voor wie er nog mocht aan twijfelen...ik kan hierbij alleen maar bevestigen dat ik een fiere en gelukkige voorzitter ben van dit V.K.. Hoe kan het anders wanneer je club het zo goed doet zowel met jeugd- en reserveelftal als met de fanions. De scholieren onder leiding van Marnix Niville eindigden knap 3de in een millimeterspurt net vooraf gegaan door HO Oostende en kampioen Koksijde. V.K. was zelfs de enige ploeg die kampioen Koksijde een nederlaag kon aansmeren. Onze reserven trokken de vorig jaar al ingezette positieve lijn door en legden beslag op een zeer eervolle 4de rang. En wat dan gezegd van onze fanions. Met een fel verjongd elftal aan de aftrap gekomen durfden coach Chris Metsu en onze bestuursploeg de lat niet al te hoog te leggen. Wij dachten wij een eindrondeticket te mogen ambiëren. Dat kwam er ook. Maar, tengevolge een soms al te wispelturige prestatiecurve, pas op de voorlaatste speeldag. Nu...doel bereikt dus, dachten wij. Maar dé verrassing moest nog komen. In de eindronde werd eerst Zarren overwonnen. Om dan superfavoriet én ploeg Staden in de ogen te moeten kijken. Onze kansen werden minimaal ingeschat. Zeker na de 1-1 aan huis. Waren ook zo goed als nihil wanneer wij 2-0 achter kwamen in Staden. Maar....dan volgde dé stunt van het seizoen én in een verbluffende tweede helft werd die achterstand in een 3-6 omgezet. Door een ploeg van ALLEMAAL jongens die er wilden voor gaan. Karakter, kameraadschap, teamspirit....zijn nu eenmaal hét handelsmerk van dit V.K.. En, dat in alle gelederen. Gewoon iets dat er blijkbaar ingeworteld is en wordt doorgetrokken door hen die voor de afwisseling van de wacht zorgden en nog zullen zorgen. Hoe anders verklaren dat dit V.K. in nauwelijks zes jaar tijd al driemaal de eindronde bereikte, deze tweemaal wist te winnen. In een tijdsspanne van nauwelijks drie jaar : tweemaal promotie naar derde ! Redenen genoeg dus om trots en gelukkig te zijn. Toekomstig gericht nu....wat zou ik wensen dat het seizoen 2006-2007 ons zou kunnen brengen? Eén : dat onze scholieren die nu hun eerste jaar junior ingaan, op hun elan blijven doorgaan. Het zal een moeilijk jaar worden. Zeker na de successen van de jongste vier jaren. Maar groots zijn in de nederlaag is een bijzondere gave. Zeker één hoop én wens : blijf samen die toffe bende kameraden vormen waaruit een knap voetballend geheel werd gedistilleerd. Onze reserven komen, met al die nieuwkomers, versterkt uit de transferperiode. De opmars verder doortrekken zal al mooi zijn. Maar ik durf te stellen dat ik zal duimen opdat ook zij eens met een prijs (de hoofdprijs?) zouden weglopen. En tenslotte, onze fanions : jongens jullie hebben iets heel moois en totaal verrassend weten te bewerken. Jullie staan nu voor een enorme uitdaging want zullen moeten uitkomen tegen gevestigde waarden (clubs zelfs die de titel van "Koninklijke" dragen) uit het West-Vlaamse voetbal. Wij als prille "zevenjarige" zijn dé underdog. Maar ik zou niet graag jullie (en onze) geleverde inspanningen volgend seizoen al teniet zijn gegaan. Ik zou niet graag hebben dat onze club dat etiket van "liftploeg" zou opgeplakt krijgen. Ik zal een even gelukkige en trotse voorzitter zijn als jullie zich volgend seizoen weten te handhaven in derde. Opdat wij dan de club verder kunnen uitbouwen. Ik ben ervan overtuigd dat dat kan. Jullie bewezen in de eindronde jullie capaciteiten. Met die ingesteldheid, met onze kenmerken en dat gekoppeld aan jullie voetbalkwaliteiten....het zal lukken. Succes daartoe. Succes trouwens aan ALLE spelers. Dank ook aan alle medewerkers én supporters. Laten wij er allemaal samen weer een mooi seizoen van maken. Met misschien een nieuw Fonitel-bus uitstapje als apotheose???? Jullie trotse voorzitter van een gelukkige en fantastische V.K. Koekelare Familie. Eén voor allen, allen voor één.

Terug naar boven